Μου τη σπάει απίστευτα όταν κάποιος δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την δική του ανεπάρκεια και ανευθυνότητα και τα ρίχνει σε άλλους. Ο ψηφιακός αναλφαβητισμός είναι τόσο έντονος και πλέον τον αντιμετωπίζω σε καθημερινή βάση, ακριβώς επειδή οι υπολογιστές έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας!
Δεν μπορείς καλέ μου να παίρνεις έναν υπολογιστή και να ξέρεις από την αρχή να τον χειρίζεσαι καλά, όπως δεν μπορείς να παίρνεις και ένα αυτοκίνητο και να έχεις το δίπλωμα οδήγησης στο τσεπάκι. Δεν μπορείς να αποκτάς ένα email, ένα social account, ένα site και να ξέρεις και να το χειρίζεσαι.
Τόσο απλά.
Όλοι χρειαζόμαστε χρόνο προσαρμογής σε πράγματα που δεν γνωρίζουμε και είναι φυσιολογικό να δημιουργούνται ανάγκες. Το βασικό θέμα είναι να θέλεις να εξελιχθείς. Να μάθεις! Δεν είναι κακό. Η γνώση πρέπει να αναζητείται σε όλα τα στάδια της ζωής μας. Είναι απαραίτητο πλέον να ενημερωνόμαστε, να "σπουδάζουμε" συνέχεια.
Αλλιώς η ίδια η ζωή, που αλλάζει και προχωρά με απίστευτα γρήγορους ρυθμούς, θα μας βάλει στο περιθώριο και θα αισθανόμαστε άχρηστοι.
Για να μπεις στο πνεύμα πρέπει να ακούς και τη μουσική που άκουγα….
[George Michael - Roxanne]
Οδηγούσα στο να πάω σε μια επίσκεψη για επισκευή σε ένα από κείνα τα χωριά της Ελλάδας που είναι χαμένα στο μέσο-διάστημα. Έχοντας πολύ χρόνο στη διάθεσή μου άρχισα νασκέφτομαι το τι χαρακτηρίζει έναν τεχνικό υπολογιστών και δη στην επαρχία που ζω. Αμπελοφιλοσοφίες θα πεις, αλλά όταν πρέπει να περάσεις 3 ώρες οδηγώντας, το μυαλό σου τράβα σε ότι μονοπάτια θέλει εκείνο.
Το λοιπόν, μου πέρασαν διάφορες στιγμές της καθημερινότητάς μου, μπροστά από τα πνευματικά μου βλέφαρα και είδα ότι το πακέτο διαθέτει από όλα. Μοναξιά, συγκέντρωση, ευθύνη, ξανά μοναξιά, δύναμη, αισιοδοξία και γρήγορη οδήγηση.
Πολλές φορές, άνθρωποι που είναι πολύ έξυπνοι , έχω παρατηρήσει ότι είναι και πολύ μοναχικοί. Είτε λόγω των σκέψεών τους είτε λόγω αδυναμίας να επικοινωνήσουν, είτε από το πολύ χαμηλό επίπεδο των άλλωνγύρω τους. Ένας καλός computer-manχαρακτηρίζεται από την αντίληψή του. Αυτό ενέχει αρκετή μοναξιά. Αν δε προσθέσεις και ευφυΐα, τότε πάμε σε ακόμα καλύτερα επίπεδα. Μου έχει τύχει να είμαι με παρέα και να νομίζω ότι είμαι μόνος στην ερημο Σαχάρα και ατενίζω τους αμμόλοφους. Είναι από εκείνες τις στιγμές που ουρλιάζεις τόσο δυνατά μέσα σου αλλά δεν βγαίνει τίποτα έξω από τα τοιχώματα του μυαλού σου.
Ξάφνου, τις σκέψεις διακόπτει μια στιγμή ιδιαίτερη, όταν σε μια στροφή πάνω με αρκετά χιλιόμετρα, το τετράτροχό μου κάνει τσαλιμάκια και μια μικρή πλαγιολίσθηση απειλεί να με στείλει σε άλλο μέρος από κει που είχα σκοπό να πάω. Αλλά είπαμε θέλει και καλή οδήγηση το θέμα. Λίγο το γκαζάκι, λίγο άνοιγμα τη στροφή και συνεχίζω κανονικά. Ο ουρανός έχει πάρει εκείνα τα υπέροχα πορτοκαλιά χρώματα των Γάλλων ζωγράφων του 18ου αιώνα και εγώ μελαγχολώ γιατί πρέπει να πάω να χωθώ σε μια καμαρούλα μια σταλιά και να έχω την αισιοδοξία μου ψηλά ότι θα ξανακαταφέρω να δώσω άλλη μια λύση.
Το να παλεύεις με ένα πρόβλημα σε υπολογιστή είναι μια κατάσταση περίεργη όπου όλοι είναι απαισιόδοξοι [είτε γιατί έχουν περάσει άλλοι και δεν τα έχουν καταφέρει, είτε γιατί ο κόσμος δεν είναι πεισμένος για τις ικανότητές σου] και πρέπει να επαναλαμβάνεις στον εαυτό σου ότι είσαι ικανός και αν δεν πετύχει η 99η φορά, η 100η θα είναι σίγουρα , η σωστή! Για να τα καταφέρεις πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη στις ικανότητές σου και να έχεις γνώσεις. Οσες περισσότερες γνώσεις σου επιτρέπει το περιορισμένο, του εγκεφάλου. Με τον καιρό έχω φτάσει να κάνω διαγνώσεις και με τη διαίσθηση. Είναι εκείνη η αίσθηση που έρχεται όταν έχεις δει ένα πράγμα χιλιάδες φορές και όταν δείς κάτι διαφορετικό, πολλές φορές χωρίς ιδιαίτερη σημασία, σου χτυπάει ένα καμπανάκι πιο δυνατά και από το σχολικό κουδούνι. Τότε ξέρω ότι κάτι συμβαίνει, ότι και να λένε γύρω μου.
Γυρνώντας ήμουν μελαγχολικός, πέρασε άλλη μια μέρα στο τρέξιμο. Μετά από 20 χρόνια στη δουλειά, προσπαθείς η κάθε μέρα να είναι διαφορετική από τις προηγούμενες. Γι αυτό μου αρέσει το είδος του blogging που έχω επιλέξει. Με αναγκάζει να δω καινούργια πράγματα, να μιλήσω για κάτι διαφορετικό κάθε μέρα και μου δίνει κίνητρα.
Ακριβώς επειδή πολλές φορές μου τη "βαράει" με την τεχνολογία και με πιάνουν τα ρητορικά μου, εδώ θα γράφω τις ιστορίες μου, τις μυθιστορίες μου, τα ποιήματά μου, τα διηγήματά μου και ότι άλλο κατεβάσει η τρέλα που κουβαλάω στο κεφάλι μου. ΑΠΛΑ.
